بت هبل را كه از عقيق سرخ ساخته شده بود هنگامى كه توسط قريش پيدا شد ، دست راست آن شكسته بود و بعدا دست او را از طلا ساختند . « اساف » چسبيده به ديوارهء كعبه و « نائله » در محل زمزم قرار داشت . تعداد بتهاى متعددى كه مورد پرستش اعراب عصر جاهلى بود از اينهم بيشتر است . حضرت پيغمبر اسلام ( ص ) پس از فتح مكه در سال چهارم هجرى ، همهء بتهاى داخل و اطراف كعبه را با گوشهء كمان خود مىكوبيد و كمان را در چشمها و صورت آنها فرو مىكرد و مىفرمود « جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ ، إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً » آنگاه فرمان داد تا بتان را سرنگون به روى خاك افكندند و سپس از مسجد بيرون برده و سوزانيدند « 1 » بتهاى ديگر اطراف مكه نيز به دستور پيامبر توسط حضرت على ( ع ) و خالد بن وليد و ديگر صحابهء پيغمبر شكسته شدند . علاوه بر بتها كه مورد پرستش جاهلان عرب بود ، خانه‌هايى نيز وجود داشت كه اعراب جاهلى آن خانه‌ها يا بيتها را پرستش مىكردند ، مثل خانهء « رضى » كه مورد پرستش قبيلهء بنى ربيعه بود [ 6 ] و ديگر « قليس » نام كنيسه‌اى كه ابرهه حاكم حبشى يمن در يمن ساخت ( حدود 530 م ) و قصد داشت اعراب را وادار به پرستش آن بجاى كعبه نمايد . و كعبه سنداد كه مورد پرستش قبيلهء « اياد » [ 7 ] ، « كعبهء نجران » كه مورد پرستش بنى حارث بود . « رئام » ، نام بتخانه قبيلهء حمير در صنعا بود صدها بت ديگر مثل « شمس » ازد ، نسر ، ود ، يغوت در شهرهاى عربى وجود داشتند « 2 » . بعثت پيامبر اسلام در چنين زمانى كه سرشار از جاهليت و بت‌پرستى و سنگ‌پرستى و تعدد خدايان بود ، در چهل سالگى و در بيستمين سال سلطنت خسرو دوم پرويز ساسانى و هرقل امپراطور روم شرقى صورت گرفت . در مدت سيزده سال پس از بعثت كه پيامبر اكرم از مكه به مدينه مهاجرت فرمود ، مسجد الاقصى در قدس قبلهء مسلمانان بشمار مىرفت . عاقبت قبلهء مسلمانان از مسجد الاقصى به مكه و مسجد الحرام تغيير يافت . در آن شب حضرت محمد ( ص ) در مسجد بنى سلمه واقع در مدينه نماز مىخواندند كه قبله به سوى مكه به فرمان خداوند تعيين شد . آن مسجد را از آن پس ذو قبلتين گفتند ، يعنى صاحب دو قبله

--> ( 1 ) . كتاب الاصنام ، ص 37 - 38 ( 2 ) . كتاب المحبر .